Αφορμή για το άρθρο αυτό αποτέλεσε η πρόσφατη προσωπική εμπειρία που είχα κατά τη διάρκεια επίσκεψής μου στη Ζάκυνθο για επιστημονικούς λόγους. Μεταξύ άλλων επισκέφθηκα και την περίφημη παραλία «Ναυάγιο» του νησιού.
Είναι γνωστό ότι αυτή η τοποθεσία αποτελεί πολυδιαφημισμένο αξιοθέατο γνωστό παγκοσμίως και γι’ αυτό προσελκύει το έντονο διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον. Είναι επίσης γνωστό όμως ότι το συγκεκριμένο σημείο υπόκειται σε αυξημένη φυσική επικινδυνότητα, για το λόγο ότι ακριβώς πάνω από την παραλία ανυψώνονται σε ύψος περίπου 100 μ. κατακόρυφα επικρεμάμενα πρανή τα οποία είναι ιδιαιτέρως επιρρεπή σε καταπτώσεις και κατολισθήσεις. Τα κατολισθητικά φαινόμενα μπορεί να συμβούν μετά από σεισμική διέγερση αλλά και χωρίς σεισμό.
Δεν είναι μακρινό το συμβάν που έλαβε χώρα εκεί πριν από ακριβώς τέσσερα χρόνια, τον Σεπτέμβρη του 2018, όταν ξαφνικά συνέβη μαζική κατολίσθηση τμήματος του πρανούς χωρίς να συμβεί σεισμός. Εκείνη τη στιγμή η παραλία ήταν γεμάτη από επισκέπτες. Μεγάλες μάζες γαιών (χώματος) κατέρρευσαν αιφνιδίως στην παραλία τραυματίζοντας μερικά άτομα τα οποία εκ θαύματος δεν σκοτώθηκαν. Ένα άλλο μέρος των γαιών έπεσε στη θάλασσα προκαλώντας αμέσως ένα πολύ τοπικό αλλά ισχυρό τσουνάμι που πλημμύρισε με μεγάλη ταχύτητα την παραλία. Οι επισκέπτες έτρεχαν αλλόφρονες να διασωθούν. Το συμβάν αυτό είναι καταγεγραμμένο σε videos τα οποία είναι εύκολο να βρεθούν στο διαδίκτυο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου